Sneeuw en ijzel, het geeft vaak een prachtig winters beeld. In het verkeer heerst echter minder euforie wanneer de eerste sneeuwvlokjes naar beneden dwarrelen. Immers, er rijden minder treinen, de wegen zijn spekglad, er ontstaan files en we moeten weer vroeg uit de veren om het nodige ijs van de ruiten van onze auto te krabben. Helaas krijgen we ook te maken met de nodige uitglijders. De vraag rijst dan; wie is hiervoor aansprakelijk?

Binnen het aansprakelijkheidsrecht is geregeld wie aansprakelijk is voor schade. Daarbij geldt als uitgangspunt dat iedereen zijn eigen schade draagt. In de wet zijn de uitzonderingen op dit uitgangspunt geregeld.
In artikel 6:174 lid 2 van het Burgerlijk wetboek (hierna “BW”) is bepaald dat de overheid ervoor verantwoordelijk is dat openbare wegen in goede staat verkeren. De overheid wordt dan vaak aangeduid als de wegbeheerder. Voornoemd artikel geldt dus alleen als er sprake is van een openbare weg. In artikel 1 lid 1 sub b van de Wegenverkeerswet is vervolgens bepaald dat onder de term “wegen” mede worden verstaan paden en de tot die wegen en paden behorende paden, bermen of zijkanten. Ook de in de wegen of paden liggende bruggen en duikers vallen hieronder.
Uit de tekst van artikel 6:174 BW kan worden herleid dat de wegbeheerder alleen aansprakelijk is wanneer de weg niet in goede staat verkeert. Daarbij is bovendien belangrijk dat de slechte staat van de weg verwijtbaar moet zijn, met andere woorden van de wegbeheerder moet verwacht kunnen worden dat hij ingreep. Ontstaat er een gebrek in de weg en kan dit de wegbeheerder niet worden verweten, dan is de wegbeheerder voor de ontstane schade in beginsel niet aansprakelijk.

Hoe zit dat nu met gladheid? Want is gladheid een gebrek of niet?

Gladheid op zichzelf is geen gebrek aan de weg. Dit betekent echter niet dat de wegbeheerder nooit aansprakelijk is bij een ongeval als gevolg van een glad wegdek. Op de wegbeheerder rust immers een zorgplicht; de weg moet in goede staat verkeren. Houdt de wegbeheerder niet aan zijn zorgplicht, dan kan dit leiden tot aansprakelijkheid.
Belangrijk is nog wel dat onze wet het uitgangspunt hanteert dat op degene die stelt dat een ander aansprakelijk is voor zijn of haar schade een bewijslast rust. Met andere woorden: stelt u de wegbeheerder aansprakelijk voor de schade die u hebt geleden of nog lijdt, dan zult is het uitgangspunt dat u moet bewijzen dat de wegbeheerder de zorgplicht heeft geschonden. Wanneer u echter kunt bewijzen dat er sprake is van een gebrek aan de weg en ook dat dit gebrek de oorzaak is van het ongeval, dan bevindt de wegbeheerder zich op glad ijs!

CategoryNieuws

© 2015 BOUWMAN ADVOCATEN | ONTWIKKELD DOOR BURO TWEEVOUD

logo-footer

Volg ons op social media: